به چه قیمتی؟

چند وقت پیش یه داستانی خوندم باعث شد به بعضی از رفتارهای خودم فکر کنم. جزئیات داستان یادم نمیاد و اینکه کجا خوندم.

مضمونِ داستان رو میگم، اگه میدونستید از کیه و کجا نقل شده تو کامنتا بگید.

یک روز تویِ کافه جایِ همیشگی‌م نشسته بودم و قهوه‌ی همیشگی رو سفارش دادم. هوا سرد بود و من هم کلاهِ بافتنی که مادرم آخرین سالِ عمرش برام بافته بود رو سرم کرده بودم.

مادرم روزهایِ آخر زندگی‌ش کلاه رو به من هدیه کرده بود و شاید زیباترین کلاه دنیا نبود. اما من عاشقش بودم. آخرین هدیه مادرم برای من بیشتر از هرچیزی تویِ دنیا ارزش داشت.

اون روز میزِ کناری چند دانشجو هم نشسته بودن و صبحونه میخوردن. مشغولِ شکر ریختن تویِ قهوه‌ام بودم که یکی از دانشجوها برگشت و با اشاره به کلاه رو به دوستاش شروع کرد به مسخره کردن و با هم خندیدن.

عصبانی نشدم، شرمنده شدم. تا این لحظه یکبار هم فکر نمیکردم با کلاه شبیه به دلقک‌ها باشم. خجالت زده کلاه رو از سرم برداشتم و کافه رو ترک کردم.

بعد از اون اتفاق دیگه هیچوقت نتونستم کلاه رو به سرم بذارم. احساس میکردم هربار که کلاه رو سرم میذارم دیگران من و مادرم رو مسخره میکنن. دیگه هرگز عشقی رو که مادرم با بافتن کلاه به من ابراز کرده بود احساس نکردم. دیگه کلاه به نظرم زیبا نبود.

اون روز اون پسر با مسخره کردنِ کلاهِ من چیزی به دست نیاورد. شاید چند لحظه توجه دوستاش. ولی من خیلی چیزها رو از دست دادم.

داستانِ اصلی راجع به کلاه نبود و زیباتر بود اما چون یادم نمیومد ناچار تغییراتی دادم که بتونم مفهومِ اون رو برسونم.

بعضی وقت‌ها ما بدونِ اینکه فکر کنیم حرفی میزنیم که شاید هیچ چیزی به ما اضافه نکنه و خیلی چیزها رو از دیگران می‌گیره.

مثالی که خودم بارها دیدم: یکی با یکی دیگه تو رابطه‌ست. بعد ما شروع می‌کنیم به بدگویی از اون شخص. از اینکه شما به هم نمیاین! این دختر از تو درشت‌‌تره! دماغش بزرگه! یا این پسر به هرکسی پیشنهاد میداد رد میکردن. حرف‌هایی که شاید واقعا مهم نباشه. شاید برایِ یکنفر واقعا مهم نیست که با دختری باشه که از خودش بلندتره مثلا یا اینکه طرفش رو قبلا ۱۰ نفر رد کردن. مهم اینه که اون دو نفر با هر شرایطی الان همو دوست دارن. ولی یک جمله، یک نگاه یا یک قضاوتِ میتونه باعث شه اون آدم دیگه نتونه طرفش رو اونجوری که قبلا میدید و دوست داشت، دوست داشته باشه.

نه اینکه هیچوقت دخالت نکنیم. ولی بعضی حرفا هستن که خودمونم میدونیم نه کمکی میکنه نه مهمه! شاید فقط چون حرفِ دیگه‌ای نداریم میز‌نیم یا شاید میخوایم چند نفر رو بخندونیم.

من تو جایگاهی نیستم که به کسی پیامِ اخلاقی بدم و بیشتر از هرکسی هم خودم رو خطاب قرار میدم. اگه میخوایم کسی رو مسخره کنیم، یا کسی رو تحقیر کنیم قبلش فک کنیم با این کار ما چه چیزی به دست میاریم و اون آدم چه چیزی از دست میده؟

پی‌نوشت: به این مساله کلی‌تر هم میشه نگاه کرد. مثلا وقتی ما با شلنگ آب داریم حیاطِ خونه رو تمیز میکنیم، یا موقع دوش گرفتن ۴۰ دقیقه شیر بازه تا ما احساسِ خوب بهمون دست بده، افرادی دارن بی‌آبی تحمل میکنن. فقط به این دلیل که تو مناطقِ محروم‌تر هستن و کمتر پول دارن! یا مساله گاز و گرما هم به همین شکل. اینجا هم ما چیزی که به دست میاریم زیاد نیست ولی بعضی آدما دارن به خاطر این رفتارِ ما خیلی از دست میدن.

 

3 نظر در “به چه قیمتی؟

  • آذر ۵, ۱۳۹۵ در ۱۲:۳۹ ق.ظ
    پیوند یکتا

    من یه داستان شبیه این خونده بودم که یک نفر نقاشی می کشیده برای هابی و وقتی بهش گفتن خیلی معمولیه کارش، به جای اینکه بهتر بشه کلا نقاشی و کنار گذاشته در حالی که بهش حس خوبی می داده. ( البته منم چیزی که یادمه خیلی مبهمه، درست یادم نیست.)

    پاسخ
  • آذر ۵, ۱۳۹۵ در ۲:۱۶ ق.ظ
    پیوند یکتا

    من این داستان رو نخونده بودم. مضمونش فوق العاده بود.

    پاسخ
  • آذر ۱۷, ۱۳۹۵ در ۱۲:۰۲ ق.ظ
    پیوند یکتا

    مضمون خوبی داشت، با اینکه داستان اصلی یادت نبود و منظورش رو رسونده بودی
    واقعاً قضاوت های ما تاثیرات بزرگی روی افراد می ذاره
    سال اول دبیرستان که بودم، مریض شدم و کارم کشید به بیمارستان، اون موقع ها خیلی دوست داشتم پزشک بشم و خیلی با این شغل حال می کردم، خوب خاطرم هست که تخت کناری من یه پیرمردی بود از شهرهای غربی کشور که برادرزاده ش آورده بود برای مداوا، اسم برادرزاده ش پنج علی بود، همین پنج علی خان یه جمله ای گفت که باعث شد من بی خیال پزشکی بشم، اصلا از این کار بدم بیاد، یه بار وقتی داشت در مورد اطبا صحبت می کرد گفت: اینا (پزشکها) خودشون از همه مریض ترند. البته قبل از این جمله یه مقدمه ای هم در مورد رفتار بیمارگونه ی پزشک ها گفته بود، اما همین یک جمله ش روی من تاثیر گذاشت.
    راستی یادم رفت بگم که اصلا مخاطب این جمله من نبودم، منتها تاثیرش رو شاید بیشتر از هر کسی حس کردم.

    پاسخ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *