بررسی فیلم K-PAX

بررسی فیلم K-PAX

 K-PAX

 اگر فیلم K-PAX رو ندیدید همین الان دست از خوندن این پست بکشید وگرنه یکی از بزرگترین لذت‌های زندگیتون رو از دست خواهید داد!!

واقعا کوین اسپیسی چقدر بازیگر فوق‌العاده‌ایه؟ الان واقعا حالت speechless دارم. به قدری خوب نقش رو ایفا کرده بود که هر لحظه دقیقا بیننده اون چیزی رو که میخواد باور می‌کنه.

چه وقتی رابرت پورتر بود چه وقتی Prot بود. جالب اینجاست که بین این شخصیت‌ها جابجا هم شد ولی باز در هر لحظه می‌شد تصور کرد که هرکودوم از این‌هاست. مثلا وقتی فیلم می‌خواد ما فکر کنیم این شخصیت در واقع رابرت هست که بعد از دیدن مرگ دختر و همسرش به پروت تبدیل شده، این باور در ما شکل می‌گیره. در حالیکه اگر فیلم رو دیده‌ باشیم و واقعیت رو بدونیم باز هم شخصیت قابل دفاع هست.

یکم پیچیده شد.

اول بذارید آخر فیلم رو بگم. وقتی توی سایت‌ها چرخ میزدم دیدم بعضی‌ها فکر میکنن که پروت در واقع همون رابرت بود که بعد از اتفاقات بدی که براش افتاده این شخصیت رو برای خودش ساخته.

اما واقعیت اینه که Prot واقعا از k-pax اومده و برای بودن روی زمین از جسمِ رابرت استفاده کرده. دلیل این کار رو هم ابتدای فیلم از زبون پروت می‌شنویم وقتی می‌پرسه: میدونی چرا حباب گرده؟

دلیل اومدنش هم رابرت بوده. چون احتمالا توی یکی از سفرهاش به زمین با رابرت یا پدرش (یا هردو) آشنا شده.

صحنه‌ای توی فیلم K-PAX نیست که Kevin Spacey در اون حضور داشته باشه و بیننده بتونه چشم ازش برداره
صحنه‌ای توی فیلم K-PAX نیست که Kevin Spacey در اون حضور داشته باشه و بیننده بتونه چشم ازش برداره

پایان فیلم k-pax بیشتر از هرچیزی من رو یاد Shutter Island انداخت. البته برخلاف Shutter Island این‌بار به یک نتیجه قطعی از پایان فیلم رسیدم. یکبار مفصل راجع به شاتر آیلند هم صحبت می‌کنیم. اما اگر هنوز شک داریم که Prot واقعا فضایی بوده به این نکات توجه کنید:

۱- چشم‌های پرات میتونست فرابنفش رو ببینه.

۲- با سگ تونست صحبت کنه و دقیقا نکاتی رو گفت که فقط بچه‌ها و سگ می‌دونستن.

۳- دختری که در انتهای فیلم گم شد و پیدا نشد.

۴- خراب شدن دوربین‌های اتاق در لحظه رفتنِ پروت.

آخر فیلم یه دیالوگ خیلی خیلی منحصر به فرد گفته میشه که اشاره به یک تئوری جالب تویِ فیزیک داره.

اول دیالوگ‌های کوین اسپیسی توی فیلم رو بخونیم:

I wanna tell you something Mark, something you do not yet know, that we K-PAXians have been around long enough to have discovered. The universe will expand, then it will collapse back on itself, then will expand again. It will repeat this process forever. What you don’t you know is that when the universe expands again, everything will be as it is now. Whatever mistakes you make this time around, you will live through on your next pass. Every mistake you make, you will live through again, & again, forever. So my advice to you is to get it right this time around. Because this time is all you have.

طبق بیگ‌بنگ (مه‌بانگ) کل جهان بعد از یک انفجار بزرگ از یک توده خیلی متراکم بوجود اومده. بعد از Big Bang جهان شروع به انبساط کرده‌است. اما این انبساط تا کجا ادامه خواهد یافت؟

سناریوهای مختلفی وجود داره. چیزی که این دیالوگ از فیلم به اون اشاره داره، تئوری‌ای به اسمِ Big Crunchـه. طبق Big Crunch یا مه‌رمب یا انقباض بزرگ جهان پس از انبساط مجددا منقبض می‌شود. سپس یک مه بانگ دیگر رخ می‌دهد.

فرض کنید بمبی در فضای متناهی منفجر بشه و هزاران تکه به اطراف پرتاب بشه(انبساط). این تکه‌ها سیاره‌ها و ستاره‌ها و… هستن. بعد از اینکه تکه‌ها تا حد ممکن از هم دور شدن مجددا به هم دیگه نزدیک بشن (انقباض) تا به حالت اولیه برگردند. سپس انقدر منقبض بشن تا دوباره انفجار رخ بده و….

بعد این سوال پیش میاد که پس ما الان توی چندمین انفجار هستیم؟

اگر بعد از هر انقباض که بیگ‌بنگ رخ میده، همه چیز دقیقا مثل اول بشه آیا همه چیز دوباره اتفاق نمی‌افته؟ دوباره منظومه شمسی همین‌جایی که امروز هست قرار بگیره و زمین به همین شکل ایجاد بشه و ما هم مجددا به همین شیوه تکامل پیدا کنیم. سپس تمام اتفاقاتی که قبلا افتاده مجددا به همین شکل بیفته چون معلول‌ها تغییری نکرده‌اند.

یعنی این زندگی ما میتونه اولین بار نباشه! ممکنه قبلا همه چیز دقیقا همین‌طور تکرار شده باشه و ما هر دفعه همین تصمیمات رو گرفته باشیم.

Doctor. Doctor. Doctor. Doctor. How many doctors are there on this planet?

– Prot

در نهایت راجع به k-pax باید بگم خوشحالم که همچین فیلمی ساخته شده.

موجودِ فضایی بیا منو ببر

موجودِ فضایی بیا منو ببر

یکی از موضوع‌هایی که من خیلی دوست دارم بهش فکر کنم اینه که موجوداتِ هوشمندِ دیگه‌ای که وجود دارن چه شکلی هستن؟

من اگر چند سالِ پیش یکی راجع به موجوداتِ فضایی صحبت میکرد فک میکردم خل و چله. البته چون اون موقع من فقط حرفِ کسایی رو شنیده بودم که به UFO اعتقاد داشتن. UFO مخففِ این عبارته: unidentified flying object. یعنی شیء پرنده ناشناخته.

کسایی که به یوفو اعتقاد دارن یکسری عکس دارن که نشون میده روی زمین بشقاب پرنده دیدن. معمولا هم معتقد هستن یا دولت (عموما دولت آمریکا و روسیه و اخیرا چین) داره آزمایش‌هایی رو انجام میده یا اینکه با موجوداتِ بیگانه (alien) در ارتباطه.

نمی‌گم احتمالِ همچین چیزی نیست ولی بیشتر به توهمِ توطئه شبیهِ تا واقعیت. مثلا یکی از این یوفوییا می‌گفت که فیلمِ مردانِ سیاه پوش (men in black) همه‌اش بر اساسِ واقعیته.

دیگه از این عزیزان می‌گذریم.

اما بیاین یک نگاهی به آمار بندازیم. با دانشِ ناقصِ امروز ما تخمین میزنیم که بیش از ۵۰ سکستیلیون سیاره شبیه به زمین وجود داشته باشه! ۵۰ سکستیلیون (sextilion) معادل با عدد زیره:

۵۰ * ۱۰۲۱

فقط تویِ منظومه شمسی بیش‌تر از ۱۰۰ میلیارد سیاره شبیه به زمین داریم! تازه زمین تنها حالتیه که ما میدونیم حتما توش زندگی شکل میگیره. ممکنه حالاتِ دیگه‌ای هم از حیات باشه که مثل ما به آب و اتمسفر و اینا نیاز نداشته باشن.

خلاصه به دلیل این عددهای خیلی بزرگ هر جوری احتمال حساب کنی به یقین میشه رسید که زندگی خارج از سیاره ما هم وجود داره. و با توجه به عمرِ طولانی جهان (نسبت به زمانی که ما می‌شناسیم) احتمالا تعدادِ بسیاری تمدن‌های دیگه‌ای که وجود دارن از ما هم پیشرفته‌ترن.

حالا پس چرا خبری ازشون نیست؟ یک توضیح اینه که اونا همین الانم هستن! همون men in black و توهم توطئه.

ولی در حالِ حاضر اکثریت معتقد هستن که به دلیل فاصله خیلی زیاد هست که ما نمیتونیم ارتباط برقرار کنیم. حتما میدونین که خیلی از این ستاره‌هایی که ما میبینیم میلیون‌ها سالِ نوری با ما فاصله دارن. یعنی چیزی که ما الان میبینیم نوریه که این ستاره‌ها میلیون‌ها سال قبل از خودشون ساطع کردن و تازه الان به ما رسیده. یعنی دانشمندای ما دارن حالتِ میلیون‌ها سال قبلِ این ستاره‌ها رو مطالعه میکنن.

به خاطرِ این فاصله ما نمیتونیم بریم پیشِ دوستای فضاییمون. اونا هم احتمالا یا انقدر پیشرفت نکردن که این مسافت‌ها رو سفر کنن یا اینکه اگه دانشش رو هم دارن ممکنه اصلا ندونن ما اینجا هستیم. جهان بسیار بزرگه و خب طبیعیه که موجوداتِ فضایی حتی اگه بتونن هم نمیان کُلشو بگردن.

در خصوص سفرهای طولانی هم بگم که منظور از پیشرفت لزوما وسیله‌هایِ خیلی سریع نیست. چون تا جایی که من میدونم اکثریتِ ما پذیرفتیم سریع‌ترین چیزی که هست نورِ (پگاه اشتباه میگم بگو). یک چیزی هست به اسمِ FTL که مخفف faster than lightـه ولی اینکه چه نتایجی رسیدن و نمیدونم. ولی خیلی از دانشمندا معتقدن که فضایی‌ها برای سفرهاشون از کرم چاله و سیاه‌چاله‌های فضایی برای عبور و مرور استفاده میکنن. کرم چاله‌ها بعدِ مکان و زمان رو می‌شکنن که باعث میشه ماده از نور سریعتر حرکت کنه و همچنین به دلیل تغییری که در بعد ایجاد میکنن باعث میشن مسافت کوتاه بشه.

خلاصه اینکه راهِ حلِ سفر فضایی رو الان دانشمند‌ا توی سفر با کرمچاله‌ها می‌بینن. (خطر لوث شدنِ فیلم) نمونه‌اش هم فیلمِ interstellar که توش فضاییا (که در واقع آینده زمینیا بودن) یک کرمچاله ایجاد کرده بودن که کمک کرد اون تیمِ فضایی بتونن به اون چند سیاره سفر کنن.

بیشتر بخوانید